Mój koszyk

0 rzeczy

Twój koszyk jest pusty.

Czy zdarzają Ci się nocne poty, osłabienie,zmęczenie w ciągu dnia lub cierpisz na ciągłe spadki energii po spożytych posiłkach? Czy jesteś nieustannie senny i nie potrafisz funkcjonować bez kilku filiżanek kawy dziennie?

Jeżeli na któreś z powyższych pytań Twoja odpowiedź brzmiała „tak”, to bardzo możliwe, że jesteś jedną z osób mających problemy z gospodarką glikemiczną i istnieje u Ciebie ryzyko wystąpienia hipoglikemii.

Czy wiesz, że większość osób cierpiących na hipoglikemię żyje w kompletnej nieświadomości,nie podejrzewając, jak ciężkie powikłania mogą ich dotknąć? Szacuje się, że rocznie w Polsce występuje około 217,7 – 236,1 tysięcy epizodów ciężkiego niedocukrzenia.

W trakcie mojej wieloletniej praktyki coraz częściej zgłaszają się do mnie osoby zmagające się z hipoglikemią. Najczęściej są to przypadki hipoglikemii reaktywnej, czyli takiej, w której spadek poziomu cukru we krwi pojawia się kilka godzin od spożycia posiłku. Ze względu na fakt, że jej symptomy nie są jednoznaczne,większość osób nie zdaje sobie sprawy, że to właśnie ich dotyka ten problem.

Co to jest hipoglikemia

Hipoglikemia (inaczej niedocukrzenie) jest zespołem klinicznym charakteryzującym się zaburzeniami gospodarki glukozowo-insulinowej.

Czynniki mające wpływ na rozwój hipoglikemii to m.in.:

  • styl życia,
  • dieta,
  • aktywność fizyczna,
  • sen,
  • praca,
  • używki,
  • wiek,
  • czas trwania choroby,
  • nieodpowiednio dobrane dawki doustnych leków przeciwcukrzycowych lub insuliny.

Hipoglikemia nie jest jednostką chorobową, lecz zespołem objawów, będących następstwem sytuacji, w której organizm nie radz isobie z utrzymaniem odpowiedniego poziomu cukru we krwi.

Obniżenie stężenia glukozy jest charakterystyczne dla wielu chorób i stanów patologicznych. Może pojawiać się przejściowo (jednorazowo), utrzymywać się dłużej lub powracać w postaci epizodów.

W przypadku hipoglikemii najważniejszym czynnikiem są objawy. Po zdiagnozowaniu hipoglikemii należy jak najszybciej przystąpić do ich leczenia, jak również pamiętać o tym, aby zlikwidować przyczynę, która do takiego stanu doprowadziła.

U niektórych osób występuje odczuwalnahipoglikemia już przy stężeniu glukozy we krwi wynoszącym 70 mg/dl, u innych natomiast poniżej wartości 45 mg/dl.

Te znaczne różnice doskonale odzwierciedlają fakt, jak skomplikowanym stanem jest hipoglikemia i jak ważne jest indywidualne podejście do leczenia.

Rodzaje hipoglikemii

Najniższe stężenie glukozy we krwi włośniczkowej i żylnej u osób zdrowych zostało ustalone arbitralnie na 2,2 mmol/l (40 mg/dL); wartości niższe uznaje się za hipoglikemię.

Badania systematyczne wykazały, że u zdrowych osób w starszym wieku (>65-letnich) najniższe stężenie glukozy we krwi włośniczkowej wynosi 2,8 mmol/l (50 mg/dL). Najniższa glikemia w badaniu przypadkowym wynosiła 2,5 mmol/l (45 mg/dL).

Wymienia się następujące rodzaje hipoglikemii:

  • hipoglikemia reaktywna (poposiłkowa),
  • hipoglikemia samoistna (na czczo),
  • hipoglikemia mieszana (reaktywna i samoistna),
  • hipoglikemia egzogenna (wywołana celowo lub przypadkowo przez pacjenta).

Przyczyny hipoglikemii

Istnieje wiele różnych powodów przez które może wystąpić hipoglikemia. Najczęstszym problemem jest przewlekły stres, kiepska jakość snu i nieprawidłowa dieta powodująca duże wahania cukru we krwi.

Aby skutecznie pozbyć się hipoglikemii należy pierw ustalić, co było czynnikiem spustowym do wystąpienia problemów z gospodarką cukrową, wyeliminować ten czynnik oraz wprowadzić odpowiednią dietoterapię i zmiany w stylu życia.

Przyczyny hipoglikemii samoistnej:

  • insulinoma i inne nowotwory,
  • ektopowe wydzielanie jednego z peptydów insulinopodobnych,
  • przewlekła niewydolność kory nadnerczy (np. w chorobie Addisona) lub przysadki mózgowej,
  • glikogenozy,
  • nesidioblastoza,
  • choroby nerek powodujące glukozurię,
  • choroby trzustki,
  • niedobór hormonów działających antagonistycznie do insuliny (np. niedoczynność tarczycy, niedoczynność przedniego płata przysadki mózgowej lub niedoczynność kory nadnerczy),
  • duże guzy pozatrzustkowe (65% włókniaki lub mięsaki wewnątrz- i zaotrzewnowe),
  • hipoglikemia polekowa (w tym wywołana nieuzasadnionym, celowym lub przypadkowym zastosowaniem insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika; poalkoholowa, po salicylanach, chininie); inne leki mogą wzmacniać wpływ pochodnych sulfonylomocznika (np. sulfonamidy, pochodne kumaryny, klofibrat),
  • głodzenie, jadłowstręt psychiczny, niedożywienie, kwasica mleczanowa, zbyt intensywny wysiłek fizyczny,
  • przeciwciała przeciwko insulinie lub przeciwko receptorowi insulinowemu.

Przyczyny hipoglikemii reaktywnej:

  • czynniki związane z przewodem pokarmowym (szybkie opróżnianie żołądka, np. po całkowitej gastrektomii, wagotonii),
  • upośledzona tolerancja glukozy jak w cukrzycy (łagodna, o początku w wieku dorosłym),
  • czynnościowa (idiopatyczna),
  • rzadkie zaburzenia (np. dziedziczna nietolerancja fruktozy, galaktozemia, rodzinna nietolerancja galaktozy i fruktozy),
  • zespół poresekcyjny po resekcji żołądka,
  • rzadkie defekty genetyczne.

Przyczyny hipoglikemii egzogennej

  • względne lub bezwzględne przedawkowanie insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych,
  • interakcje wyżej wymienionych leków z innymi lekami.

Podsumowanie

Jak widzisz, istnieje wiele różnych przyczyn prowadzących do powstania problemów z gospodarką cukrową. Większość z nich jest bardzo rzadka, a w większości przypadków głównym czynnikiem jest przewlekły stres, zła dieta oraz kiepska jakość snu.

Gdy już określisz, który z tych czynników jest winowajcą Twoich problemów z poziomem cukru we krwi – musisz go jak najszybciej wyeliminować, a następnie wprowadzić odpowiednią strategię wyjścia z choroby.

Pamiętaj, że hipoglikemia jest stanem, który bezpośrednio zagraża Twojemu życiu a każdy epizod niedocukrzenia niesie ze sobą wiele konsekwencji zdrowotnych.