Mój koszyk

0 rzeczy

Twój koszyk jest pusty.

Zdarzają Ci się nocne poty, osłabienie, zmęczenie w ciągu dnia lub spadki energii po spożytych posiłkach, a nawet omdlenia?

Jeżeli na któreś z powyższych pytań Twoja odpowiedź brzmiała „tak”, to bardzo możliwe, że jesteś jedną z osób mających problemy z gospodarką węglowodanową i istnieje u Ciebie ryzyko wystąpienia hipoglikemii.

Większość osób cierpiących na hipoglikemię żyje przez długi czas w kompletnej nieświadomości, ponieważ za nim dojdzie do odczuwalnych objawów hipoglikemii, organizm potrafi tygodniami, a czasem miesiącami maskować jej występowanie. Niestety wiąże się to z tym, że gdy już zaczniemy odczuwać nieprzyjemne skutki choroby to udaje jej się już wyrządzić wiele szkód. Szacuje się, że rocznie w Polsce występuje około 217,7 – 236,1 tysięcy epizodów ciężkiego niedocukrzenia.

W trakcie mojej wieloletniej praktyki coraz częściej zgłaszają się do mnie osoby zmagające się z hipoglikemią. Najczęściej są to przypadki hipoglikemii reaktywnej, czyli takiej, w której spadek poziomu cukru we krwi pojawia się kilka godzin od spożycia posiłku. Ze względu na fakt, że jej symptomy nie są jednoznaczne, a diagnostyka w naszym kraju wygląda tak jak wygląda, to prawidłowe rozpoznanie choroby ciągnie się miesiącami.

Co to jest hipoglikemia

Hipoglikemia (inaczej niedocukrzenie) jest to zaburzenie metaboliczne, które charakteryzuje się obniżeniem poziomu glukozy we krwi (poniżej 70 mg/dl). Towarzyszy ona najczęściej osobom chorym na cukrzycę przyjmującym doustne leki przeciwcukrzycowe lub insulinę. U takich osób jednak hipoglikemię rozpoznaje się niezależnie od występowania objawów klinicznych, które u części osób, zwłaszcza tych, które od lat chorują na cukrzycę mogą pojawić się przy niższych wartościach glikemii.

Coraz częściej diagnozuje się hipoglikemię u młodych, aktywnie fizycznych osób, które nie chorują na cukrzycę. Wtedy nazywa się tą przypadłość hipoglikemią reaktywną.

Hipoglikemia reaktywna również charakteryzuje się obniżeniem poziomu glukozy we krwi < 70 mg/dl, jednak aby ją rozpoznać muszą pojawić się objawy niedocukrzenia oraz musi dotyczyć osób nie chorujących na cukrzycę.

Powyższa przypadłość to czerwona lampka, która ostrzega, że stąpamy po cienkiej granicy stanu przedcukrzycowego. Jest to ostrzeżenie, które mówi nam, że pora coś zmienić w naszym żywieniu i trybie życia, które spowodowały wystąpienie tego zaburzenia.

Czynniki mające wpływ na rozwój hipoglikemii to m.in.:

  • chroniczny stres,
  • duże tempo życia,
  • dieta bogata w cukry proste i nadmierną ilość węglowodanów,
  • zbyt intensywna aktywność fizyczna,
  • problemy ze snem (za mała długość i jakość snu),
  • praca zmianowa (a w szczególności praca w nocy),
  • używki,
  • zaburzony rytm dobowy (kładzenie się spać i wstawanie o różnych porach),
  • długość trwania choroby przed jej rozpoznaniem,
  • nieodpowiednio dobrane dawki doustnych leków przeciwcukrzycowych lub insuliny.

Hipoglikemia nie jest jednostką chorobową według klasyfikacji ICD-10, ponieważ do tej pory nie poznano w pełni jej etiologii. Jest to zaburzenie metaboliczne (podobnie jak insulinooporność) charakteryzujące się zespołem objawów, będących następstwem sytuacji, w której organizm nie radzi sobie z utrzymaniem odpowiedniego poziomu cukru we krwi.

Mimo, że nie jest to choroba, to zdecydowanie do rozwoju chorób może prowadzić. Kojarzona jest głównie z zaburzoną gospodarką glukozowo - insulinową, jednak szczególne piętno odciska na układzie nerwowym, powoli go wyniszczając. Dlatego jeśli nie zostanie podjęta odpowiednia interwencja, może pojawić się wiele niekorzystnych zmian związanych z funkcjonowaniem mózgu, samopoczuciem i funkcjonowaniem całego organizmu.

Obniżenie stężenia glukozy jest charakterystyczne dla wielu chorób i stanów patologicznych. Może pojawiać się przejściowo (jednorazowo), utrzymywać się dłużej lub powracać w postaci epizodów.

Do wczesnego rozpoznania hipoglikemii najważniejsze jest jak najszybsze wychwycenie objawów hipoglikemii (przeczytasz o nich poniżej). Po zdiagnozowaniu hipoglikemii i potwierdzeniu jej badaniami laboratoryjnymi, należy jak najszybciej przystąpić do jej leczenia, jak również pamiętać o tym, aby zlikwidować przyczynę, która do takiego stanu doprowadziła.

U niektórych osób występuje odczuwalna hipoglikemia już przy stężeniu glukozy we krwi wynoszącym 70 mg/dl, u innych natomiast poniżej wartości 45 mg/dl.

Te znaczne różnice doskonale odzwierciedlają fakt, jak skomplikowanym stanem jest hipoglikemia i jak ważne jest indywidualne podejście do jej leczenia.

Hipoglikemia jest podstępną chorobą, która bardzo obciąża układ nerwowy, ponieważ każdy epizod hipoglikemiczny wiąże się z wyrzutem kortyzolu i katecholamin (adrenalina i noradrenalina). Dzieje się tak ze względu na to, że przy spadku cukru we krwi organizm stara się go jak najszybciej wyrównać, a powyższe hormony pełnią funkcję "mobilizującą" i odpowiadają za reakcje "walki lub ucieczki" (ang. fight or flight response). W trakcie ich wyrzutu dochodzi do uwolnienia zmagazynowanego glikogenu (węglowodanów), tłuszczu z komórek tłuszczowych oraz katabolizmu mięśni (rozkład białka na aminokwasy celem ich konwersji na glukozę w procesie glukoneogenezy zachodzącym w wątrobie). Innymi słowy dostajemy szybki zastrzyk węglowodanów, aminokwasów i tłuszczu, które mają za zadanie dać nam energię do podjęcia działania.

Dzięki temu odczuwalne skutki choroby są często maskowane we wczesnych etapach choroby, ponieważ gdy tylko glukoza zaczyna spadać to nasz organizm sam szybko ją wyrównuje. Niestety ciągłe obciążanie układu nerwowego spowodowane wyrzutami "hormonów stresu" prowadzi z czasem do jego przemęczenia, a to z kolei uniemożliwia skuteczne wyrównywanie spadków glukozy we krwi.

Gdy układ nerwowy jest już wyczerpany, hipoglikemia zaczyna być coraz bardziej odczuwalna i w zawrotnym tempie nabiera na sile. Wówczas pojawić się mogą zasłabnięcia i omdlenia, znaczący spadek siły i wydolności, obniżenie funkcji kognitywnych oraz mgła mózgowa, depresja i stany lękowe.

Choroba ta potrafi całkowicie wyłączyć człowieka z normalnego funkcjonowania, uniemożliwiając wykonywanie jakiejkolwiek pracy oraz podstawowych czynności takich jak pójście na zakupy czy wejście po schodach.

DIETETYK KLINICZNY

Pozbądź się hipoglikemii. Odzyskaj zdrowie oraz spokój.

Nie pozwól by hipoglikemia w dalszym ciągu obniżała jakość Twojego życia. Przez ostatnie 12 lat pomogłem pozbyć się hipoglikemii setkom osób i chętnie pomogę również Tobie.

Rodzaje hipoglikemii

Najniższe stężenie glukozy we krwi włośniczkowej i żylnej u osób zdrowych zostało ustalone arbitralnie na 2,2 mmol/l (40 mg/dL).

Badania systematyczne wykazały, że u zdrowych osób w starszym wieku (>65-lat) najniższe stężenie glukozy we krwi włośniczkowej wynosi 2,8 mmol/l (50 mg/dL). Najniższa glikemia w badaniu przypadkowym wynosiła 2,5 mmol/l (45 mg/dL).

Wymienia się następujące rodzaje hipoglikemii:

  • hipoglikemia reaktywna (poposiłkowa),
  • hipoglikemia samoistna (na czczo),
  • hipoglikemia mieszana (reaktywna i samoistna),
  • hipoglikemia egzogenna (wywołana celowo lub przypadkowo przez pacjenta np. poprzez źle dobraną dawkę leków na cukrzycę).

Objawy hipoglikemii

Niezależnie od rodzaju hipoglikemii objawy w większości przypadków są bardzo podobne. Niektóre z nich są mało specyficzne i często mylone np. z nerwicą lękową.


Poniżej znajdziesz te najczęstsze, a jeśli chcesz dowiedzieć się o nich więcej zajrzyj do artykułu poświęconego objawom hipoglikemii.

Najczęstsze objawy hipoglikemii:

  • senność, 
  • osłabienie i złe samopoczucie,
  • kołatanie serca,
  • bóle i zawroty głowy,
  • drżenie rąk,
  • nadmierna potliwość,
  • nerwowość,
  • zaburzenia koncentracji i pamięci.

U kogo występuje hipoglikemia

Hipoglikemia reaktywna dotyka najczęściej osoby w przedziale wiekowym między 20, a 40 rokiem życia, którym towarzyszy przewlekły stress i/lub zaburzenia natury emocjonalnej. W większości kobiety, ale nie jest to reguła.

Ta przypadłość może pojawić się nie tylko u osób z nadwagą, ale również u osób z prawidłową masą ciała, których BMI mieści się w zakresie 18,5 - 24,9, bez zdiagnozowanej insulinooporności.

Inne rodzaje hipoglikemii (samoistna, egzogenna) mogą ujawniać się w przypadku różnych chorób np. cukrzycy lub w sytuacji nieodpowiedniej dawki leków przeciwcukrzycowych, bardzo dużego wysiłku fizycznego, głodzenia lub spożycia dużej ilości alkoholu. 

Sprawdź czy możesz mieć hipoglikemię reaktywną

Poniżej znajdziesz kwestionariusz zawierający pytania, które opisują najważniejsze objawy występujące w przypadku hipoglikemii. Jest to jedynie przesiewowy kwestionariusz, który może jedynie sugerować, że warto pogłębić diagnostykę i poszukać przyczyny poszczególnych problemów.

Jeżeli na większość z poniższych pytań Twoja odpowiedź brzmiała „tak” i nie chorujesz na cukrzycę, to bardzo możliwe, że jesteś jedną z osób mających problemy z gospodarką węglowodanową i istnieje u Ciebie ryzyko wystąpienia hipoglikemii reaktywnej poposiłkowej.

Hipoglikemia reaktywna - krótki kwestionariusz:

  • Czy występuje u Ciebie senność praktycznie po każdym posiłku?
  • Czy po godzinie lub kilka godzin po posiłku odczuwasz znaczny spadek mocy, zmęczenie i masz potrzebę ucięcia sobie drzemki?
  • Czy kilkadziesiąt minut do kilku godzin po po posiłku odczuwasz rozdrażnienie, kołatanie serca, wzmożoną potliwość, nerwowość?
  • Chorujesz na cukrzycę?
  • Zdarzyła Ci się kiedykolwiek mgła mózgowa, ogólne rozbicie, utrata przytomności, zaburzenia widzenia z nie do końca wyjaśnionych przyczyn?

Hipoglikemia - podsumowanie

Hipoglikemia to bardzo podstępna i nieprzewidywalna przypadłość. Zaniedbana i nieodpowiednio prowadzona może zdecydowanie wpłynąć na obniżenie jakości życia.

Przyczyn prowadzących do wystąpienia problemów z gospodarką węglowodanową jest wiele. W większości przypadków głównymi winowajcami są przewlekły stres, zła dieta oraz kiepska jakość snu.

Gdy już znajdziesz czynniki wywołujące problemy z poziomem cukru we krwi – musisz je jak najszybciej wyeliminować, a następnie wprowadzić odpowiednie strategie, które pozwolą Ci wrócić do zdrowia.

Pamiętaj, że im dłużej dochodzi do spadków cukru we krwi, tym konsekwencje hipoglikemii są większe, a czas potrzebny na wyjście z choroby znacznie się wydłuża.

Hipoglikemia jest stanem, który bezpośrednio zagraża Twojemu życiu, a każdy epizod niedocukrzenia niesie ze sobą wiele konsekwencji zdrowotnych.

DIETETYK OD ZADAŃ SPECJALNYCH

Hipoglikemia to nie wyrok!

Nazywam się Dawid Woźniakowski i jestem dietetykiem, mówcą oraz specjalistą z dziedzin wellness, wellbeing i biohacking. Od ponad 15 lat pomagam ludziom takim jak Ty popawić stan zdrowia, wygląd sylwetki oraz samopoczucie, tak aby mogli czerpać więcej ze swojego życia.

Moją specjalizacją jest dietetyka kliniczna i związana z nią dietoterapia problemów metabolicznych, zaburzeń hormonalnych oraz chorób autoimmunologicznych. Doskonale wiem przez co przechodzisz ponieważ:

  • mam dwie nieuleczalne choroby metaboliczne,

  • sam zmagałem się z hipoglikemią reaktywną i ostrymi epizodami niedocukrzenia,

  • jestem po kilkunastu operacjach chirurgicznych,

  • od 12 roku życia mam poważne zaburzenia hormonalne,

  • zawsze miałem ogromne problemy z sylwetką.

Latami tułałem się po lekarzach szukając trafnej diagnozy w nadziei na odnalezienie sposobu na poprawę jakości swojego życia. Niestety poszukiwania te okazały się całkowicie bezowocne i postanowiłem wziąć sprawę we własne ręce.

Gdy 15 lat temu udało mi się okiełznać swoje problemy zdrowotne, zrzucić nadprogramowe 30kg i wyjść z wieloletniej depresji związanej z chorobą i niską samooceną wiedziałem, że chcę pomagać innym ludziom w pozbyciu się ograniczeń stojących na ich drodze ku szczęśliwemu życiu.

Od tamtego czasu ukończyłem ponad 50 certyfikacji, przeszkoliłem kilka tysięcy osób (w tym kilkuset dietetyków), prowadziłem wykłady w takich miejscach jak Politechnika Wrocławska, Stadion Narodowy czy Międzynarodowe Targi Poznańskie i - co najważniejsze - miałem przyjemność uczestniczyć w poprawie stanu zdrowia i jakość życia setek osób, które mi zaufały.